ไม่เจอกันนานคิดถึงกันบ้างมั้ย

ในที่สุดผมก็มีเวลาที่จะมาเขียนบล็อกสักที เพราะปิดเทอมแล้ว ท่าทางความคิดที่จะไปหาที่รักที่ฮ่องกงเป็นอันเหลวเป๋ว…เพราะไม่มีเงินซื้อตั๋วเครื่องบิน (ถ้าโดดร.ด.ได้อีกสักครั้ง2ครั้งก็จะนั่งรถทัวร์ต่อรถไฟไปหาเขาอยู่หรอก) กลับมาอยู่ประเทศไทยได้3เดือนแล้ว เรื่องการปรับตัวเข้าหาสังคมของผมก็ดีขึ้นเยอะแล้วนะ คิดว่าคงอยู่ที่นี่จนกระทั่งเข้ามหาวิทยาลัยได้
 
ว่าไปนั่น เมื่อผมมาเขียนบล็อกเมื่อไรก็จะต้องมีเรื่องมาให้บ่นจนได้ แน่นอนว่าเรื่องที่ผมบ่นหลักๆแล้วก็เป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้ใหญ่ชาวไทยที่ผมต้องคบหาสมาคมด้วยอย่างหลีกเหลี่ยงไม่ได้ ผมมีภาพยนตร์ที่อยากแนะนำ เป็นภาพยนตร์ที่ผมคิดว่าเพื่อนๆพี่ๆน้องๆทุกคนคงจะได้ดูกันไปแล้วล่ะ แต่ผมดูแล้วรู้สึกประทับใจในหลายๆส่วนของภาพยนตร์เรื่องนี้
 
 
Babel
 
กำกับโดย    อเลยานโดร กอนซาเลส อิงาร์ริตู
ประพันธ์โดย กิเยโม อาร์เรียกา
แสดงนำโดย แบรด พิตท์
                  เคท แบลนเช็ตต์
                  กาเอล การ์เซีย เบร์นาล
                  โคจิ ยาคุโชะ
                  อเดรียนา บาร์ราซ่า
                  ริงโกะ คิกุจิ
 
ภาษา           อังกฤษ
                         สเปน
                   อาหรับ
                   ฝรั่งเศส
                   ญี่ปุ่น
                   ภาษามือ(ญี่ปุ่น)
                   โมร็อกโก
Babel คำคำนี้มีรากมาจากภาษาอาหรับแปลว่า ประตูสู่พระเจ้า โดยมีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับพระคัมภีร์เก่า ซึ่งบาเบลเป็นชื่อของหอคอยที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อเย้ยพระเจ้า เพราะมนุษย์เฉลียวฉลาด ร่วมมือกันขัดขืนพระเจ้า เมื่อพระเจ้าเห็นเช่นนั้นจึงสาปให้เหล่ามนุษย์สื่อสารกันไม่รู้เรื่อง โดยให้มนุษย์แต่ละเผ่าพูดภาษาที่ไม่เหมือนกัน หอคอยบาเบลจึงถูกสร้างไม่สำเร็จ ดังนั้นคำว่าBabelในภาษาอังกฤษจึงมีความหมายว่าการสื่อสารด้วยภาษาที่แตกต่างกันด้วย
 
ภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าด้วยเหตุการณ์4อย่างใน4ประเทศที่ดูอย่างผิวเผินไม่น่าจะมีความสัมพันธ์กัน แต่กลับมีความสัมพันธ์กันอย่างลงตัว เด็กชายผู้อาศัยอยู่ในชนบทของโมร็อกโก นักท่องเที่ยวชาวอเมริกัน พี่เลี้ยงเด็กชาวเม็กซิกัน เด็กสาวใบ้ชาวญี่ปุ่น เหตุการณ์แต่ละเรื่องเกิดขึ้นในคนละซีกโลกแต่กลับสัมพันธ์กันอย่างไม่น่าเชื่อ ผู้กำกับชาวเม็กซิกันนำประเด็นทางภาษา วิถีชีวิต และวัฒนธรรมที่แตกต่างกันมาเล่นอย่างมีศิลปะ ผู้ชมหลายคนอาจวิจารณ์ภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าเต็มไปด้วยความเครียด แต่ผมมองว่ามันน่าสนุกชนิดที่ว่าต้องเล่นDVDให้จบแผ่นและไม่อยากหยุดเพื่อไปเข้าห้องน้ำ เรื่องนักแสดง ทุกคนรู้จักแบรด พิตท์ดี เขาเล่นได้อย่างถึงอารมณ์เช่นเคย นักแสดงทุกคนเล่นได้อย่างสมบทบาท แม้แต่ตัวประกอบ แต่ที่ผมชอบมากคือเด็กชายชาวโมร็อกกัน2คนซึ่งไม่ใช่นักแสดงที่มีชื่อเสียงทั่วโลกแต่เล่นหนังได้ไม่แพ้ดาราฮอลลิวู้ดเลย คงเป็นเพราะว่าเขาใช้ชีวิตในสังคมนั้นจริงๆ ทำให้ผู้ชมได้ซึมซับความรู้สึกทางวัฒนธรรมด้วย แต่ก็มีการแสดงออกของสัญชาตญาณมนุษย์
 
ทว่าภาพยนตร์ที่ผมดูกลับถูกผู้ใหญ่ไทยปัญญาอ่อนปู้ยี้ปู้ยำเสียจนมันเสียอรรถรสไปเกินครึ่ง การขึ้นข้อความว่า ยาเสพติด สุรา หรือบุหรี่เป็นอันตรายต่อสุขภาพทุกฉากที่การดื่ม สูบ หรือเสพ เป็นการดูถูกระดับสมองผู้ชมไม่น้อยเลย ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่เหมาะกับผู้ที่อายุต่ำกว่า15ปีอย่างเห็นได้ชัดอยู่แล้ว ซึ่งผมคิดว่าฉากที่รุนแรงต่อเยาวชนที่สุดคงเป็นฉากที่เด็กๆเม็กซิกันเล่นไล่จับร่างของไก่ที่ไร้หัวจากการถูกเฉือดคอ แน่นอนว่าไก่เป็นสัตว์ที่มนุษย์กินเป็นชีวิตประจำวันอยู่แล้ว ดังนั้นฉากนี้จึงเป็นเรื่องที่ธรรมดาสำหรับผู้ที่เข้าใจความเป็นไปของชีวิต(ซึ่งขณะนี้ผมหันมารับประทานมังสวิรัติแล้ว) แต่แล้วผู้ใหญ่ปัญญาอ่อนชาวไทยก็นำเอาโมเสก(ซึ่งไม่ใช่ศิลปะเรเนสซองส์)มาแปะไว้บนร่างเปลือยของสาวชาวญี่ปุ่นใบ้ผู้มีความต้องการทางเพศ ซึ่งฉากในเรื่องก็ไม่ได้มีการแสดงออกทางเพศที่ไม่เหมาะสมแก่เยาวชนแต่อย่างใด แต่ผู้ใหญ่ไร้สมองที่อ้างคำว่าศีลธรรมอันดีของประชาชนแสดงให้เห็นว่าภาพนี้เป็นอันตรายต่อประชาชนมากกว่าภาพเฉือดคอไก่(ซึ่งหาได้ถูกเซ็นเซอร์ไม่) ผมอยากถามผู้ใหญ่พวกนั้นว่าพวกเข้าไม่ได้กำเนิดออกมาจากช่องคลอดของแม่หรือไม่ได้ทานอาหารมื้อแรกจากเต้าของมารดาของพวกเขาหรือ จึงคิดว่าอวัยวะที่มีคุณค่า มีความสำคัญและสวยงามทางศิลปะเป็นสิ่งที่น่าอุจาดตากว่าการฆ่าสัตว์โดยการตัดหัว…
This entry was posted in 未分類. Bookmark the permalink.

3 則回應給 ไม่เจอกันนานคิดถึงกันบ้างมั้ย

  1. Tussanee 說:

    เรื่องนี้ดูแล้วเหมือนกันจ้า
    เป็นหนังที่เครียดพอควร
    บางแกต่อมน้ำตาแตกเลย
    โดยเฉพาะฉากที่บอกว่า..
    ฉันไม่ได้เลว แค่ฉันทำอะไรโง่ๆลงไป
     
     

  2. Paworn Clover 說:

    นี่แหละสาเหตุที่ปวรซื้อซีดีเถื่อนดู =="
    Babel นี่หนังดีจริงๆ ด้วยแหละ😉

  3. Pattararanee 說:

    ข้อมูลครบประเด็นเขียนน่าสนใจแถมประโยคเด็ด "ทว่าภาพยนตร์ที่ผมดูกลับถูกผู้ใหญ่ไทยปัญญาอ่อนปู้ยี้ปู้ยำเสียจนมันเสียอรรถรสไป"หุ หุ หุ

發表迴響

在下方填入你的資料或按右方圖示以社群網站登入:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / 變更 )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / 變更 )

Facebook照片

You are commenting using your Facebook account. Log Out / 變更 )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / 變更 )

連結到 %s