ความเศร้าเอย จงหายไป เก็บความทรงจำที่ดีไว้นะไอ้เด็กน้อย

กลับมาจากเฮลซิงกิก็มาใช้ชีวิตที่ปกติอีกครั้ง เหลือเวลาที่ฟินแลนด์ไม่ถึง2เดือนแล้ว คงจะใช้ชีวิตที่นี่ให้คุ้มที่สุดเท่าที่ทำได้ จริงๆเขียนบล็อกนี้อยากจะเล่าว่าที่เฮลซิงกิสนุำกแค่ไหน แต่เมื่อวานแม่โทรมาบอกข่าวร้าย(หลายคนอาจจะรู้กันแล้ว) เมื่อวานร้องไห้ไม่หยุดเลย…จะให้ทำไงได้ รู้อยู่แล้วล่ะว่าสักวันมันต้องเกิดขึ้น แต่ก็เร็วไปนิดนึง เราอุตส่าห์หวังว่ามันจะเกิดขึ้นหลังจากเรากลับไปเมืองไทย แต่ไม่เป็นไรหรอก ชีวิตก็ต้องมีเกิดแก่เจ็บตายกันทุกคน รวมถึงคนที่สำคัญที่สุดด้วย เราหวังว่าเมื่อวานเราคงจะร้องไห้พอแล้วล่ะ "ขอให้อาม่ามีความสุขบนสวรรค์ ใจของหลานดวงนี้จะเก็บอาม่าไว้ตลอดไป" ต้องขอบคุณโฮสมากเลยแหละ เขาปลอบให้เรามองโลกในแง่ดีมากๆ ถึงเราจะอยู่เมืองไทยอยู่ดูวินาทีสุดท้ายของเขา เราอาจจะคิดว่าเราคงทำอะไรได้สักอย่าง แต่คนเราฝืนความตายได้ซะที่ไหน เราอาจจะยิ่งเสียใจกว่านี้ก็ได้ เขาได้ใช้ชีวิตอย่างคุ้มค่าแล้ว เราก็ึควรใช้ชีวิตอันแสนสั้นนี้ให้มีค่าที่สุดเหมือนกัน…
 

奶奶,我愛你。我要你知道,你的靈魂在天上,但你的回憶始終在我心中。這個孫子不能忘你。永遠,我答应。

 
 

 

This entry was posted in 未分類. Bookmark the permalink.

發表迴響

在下方填入你的資料或按右方圖示以社群網站登入:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / 變更 )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / 變更 )

Facebook照片

You are commenting using your Facebook account. Log Out / 變更 )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / 變更 )

連結到 %s